TEST
GearHikingNatureOutdoorsReviews

Rieken als een happy hobo

Terwijl ik sta te wateren in een van de urinoirs aan het strand bij Morro Bay, komt er een jongen naast me staan. Ik voel dat hij me aankijkt en ik kijk voorzichtig terug. Weinig zin hebbend in George Michael taferelen werp ik hem een minzame glimlach toe, onderwijl de jongeheer uitdruppend.

Hi, I’m Daniel. You’re the Mystery Machine driver?

Ik bevestig dit.

“Awesome man.”

Goed, het ijs is gebroken, de handen zijn gewassen, zijn toenadering valt alleszins mee en Daniel vertelt over zijn reis, ter fiets, en waar hij vandaan komt en heengaat. Hij woont in een kibboets in Israël, zou heel graag vrede willen, ziet te veel haat en concludeert dat die vrede niet gaat lukken, vraagt of hij hier veilig zijn telefoon op kan laden en doet de suggestie om een deel van zijn stack over te nemen.

“Because I got a lot of marihuana along the way man. You want some?”

Ik rook niet, vriendelijk bedankt en om in Amerika met een zak hasjiesj rond te gaan rijden trekt me weinig aan, ik kijk weleens Locked Up Abroad en zag Orange is the New Black en ondanks dat dat best wel een grappige gevangenis is, hoewel alleen voor vrouwen, trekt het me toch niet helemaal, jwz.

Happy Hobo’s
In mijn vorige blog vatte ik deze trip al enigszins samen; weeë geuren vullen de krappe ruimte, huidschilfers dwarrelen als verse sneeuw op het matras en bij het over de tanden glijden met de tong, lijkt het alsof er onlangs een nieuwe plakbeugel is geïnstalleerd. Na het ontvallen der excrementen in de metersdiepe put, is er niets om de bacteriën te elimineren en kleding moet van de huid losgescheurd worden. Als wilde dieren meanderen we door de wildernis, road trippin’ langs de westkust van Amerika, het binnenland intrekkend, riekend als hobo’s, glunderend als kleine kinderen die jarig zijn en levend als nomaden.

Maar je weet ook, er komt een moment dat je weer terug moet. Naar huis. De drukte weer in. Maar we deden het rustig, dat terugkeren. Morro Bay was daartoe uitermate geschikt. Het was het eerste stadje waar we wat konden acclimatiseren na dagen in de wildernis vertoefd te hebben. Mijn lijf spoelde ik schoon met een duik tussen de krabbetjes in de Stille Oceaan, we aten vistaco’s en cinnamon rolls in het haventje, zagen de zon in zee zakken en hadden fysieke interactie. Idyllisch much.

We konden hier ook fijn mijmeren over alles wat we de afgelopen dagen hadden beleefd. We zagen een beer (!), herten, coyotes, vossen, roadkills, eekhoorns (392 soorten), de verse pootafdrukken van een poema, zeehonden, otters, marters, 9.387 soorten vogels van groot tot klein en een beer (!).  *niet vergeten te melden dat we een beer (!) zagen*

We aten breakfast burrito’s, lunch burrito’s, diner burrito’s en burrito’s als tussendoortje. We dronken IPA, koffie, thee, IPA, water, IPA, koffie en zo nu en dan een IPA. We rookten géén hasjiesj, we reden wel dik 2.400 kilometer in Wickey, the Wicked Van a.k.a. The Mystery Machine. We hadden enorm lol met de Zuid-Koreaanse Uberchauffeur die ons naar het vliegveld bracht. We vergaapten ons aan de enorme Sequoia’s, zagen cactussen, schitterende vergezichten, de opkomende en ondergaande zon, we vroren weg aan Lake Isabella waar bleek dat vorst en een dunne slaapzak geen ideale combinatie zijn. We brandden weg in Death Valley waar we een prachtige hike liepen, jawel off the beaten track, waar uiteraard geen mens te bekennen viel. We proefden, voelden, roken de woestijn, de wouden, de bergen, de oceaan.
We ervoeren duisternis, échte duisternis, en stilte, échte stilte, zo stil dat je het hoorde suizen in je oren. Kilometers hebben we gelopen, geklommen en geploeterd over rotspartijen, door zand en zelfs sneeuw.

We hebben… nou ja, kijk zelf maar.

Deze diashow vereist JavaScript.

Promopraatje!
Zoals beloofd, een korte review over mijn drie nieuwste hebbedingen! De awesome gele The North Face van BagageOnline.nl, de Osprey backpack van Osprey Europe en de Xtorm Powerbank. Om met die laatste als eerste te beginnen: we hebben in twee weken tijd de volledig opgeladen powerbank slechts 1x moeten herladen.

We hebben bijna 6x onze iPhones opgeladen (volledig!) en twee keer de iPad. (lekker Stranger Things kijken voor het slapen gaan, je weet tog). De powerbank is waterdicht, heeft een 10.000 mAh batterij (oké, eerlijk gezegd zegt me dat niets want ik ben net zo technisch als Gordon stabiel is in zijn relaties, maar 10.000 klinkt als heel veel en heel veel is in dit geval wel goed volgens mij).

Meer specificaties vind je hier.

The North Face (Base Camp Duffel L Summit Gold/TNF Yellow, zoals deze adellijke tas volledig heet) had ik mee als handbagage. Want dat leek me wel handig. Inhoud: boek (De Schaduw van de wind van Carlos Ruiz Safón, ik las ‘m voor de derde keer, want ik ga het hele kwartet nu achter elkaar lezen), fotocamera inclusief extra lens, een zak vacuüm gezogen kleding (schone onderpurs), een thermosfles water, broodjes, portemonnee, paspoort en meer van zulks klein grut, de powerbank, de iPad en uhm… dat was het wel denk ik. Propvol. En, eigenlijk is de tas te groot voor de handbagage, maarrr… dat is het voordeel van deze tas: hij is überstevig maar tóch prima in te drukken. Dus waar de grondstewardess al liep te kirren om te moeten bijbetalen drukte ik alle lucht eruit en propte de tas in het tassen-pas-hokje. Hahaha eat that!

Kopen? Doe dan. Kan hier!

De Osprey dan. De Airbus 380 onder de backpacks. Nu ja, niet helemaal, want er zijn grotere, maar dit is er wel een in de categorie ENORM! En wat een kleur hè. Groen. Love it.

“De Aura heeft een uniek en naadloos AntiGravity rugpand met ventilerende heupband voor een optimaal draagcomfort.”

Dat je veel kunt wegbergen moge duidelijk zijn. Dat je je wandelstokken makkelijk kunt meenemen, soit. Dat het bovenste compartiment losgemaakt kan worden als los tasje, top. Maar die rugband mensen!
Echt, normaliter loop je je een hernia met een backpack. Met deze dus niet. Hij rust deels op je heupen, deels op je schouders en het rugpand (luchtig) vormt zich naar je rug. Aanrader dus. En had ik al gezegd dat ik de groene heb?

Meer informatie: klik!

(enne, bij Bever krijg je korting nu… op die mooie groene! #nospon)

Editor's choice