Hardlopen leuk? Neen.

Hardlopen leuk? Neen.

Ik ga eerlijk zijn: ik heb een hekel aan hardlopen. Om nog iets eerlijker te zijn: ik heb er een tyfus hekel aan. Ik ben geen blij huppelend meisje dat zonder zweet, gemor en vol vreugde loopt. Ik maak geen “kijk-mij-eens-veel-lol-hebben” Instagram foto’s.
Nee, verre van. Ik ben die loper die na 700 meter al denkt dat het niet meer gaat, die mooie hardloopkleding heeft (voor het geval ik 6x per week ga lopen) en die hard vloekend in zichzelf meters maakt.

Inmiddels doe ik al bijna 7 jaar pogingen om (hard) te lopen. Als ik fanatiek met Evy aan het trainen was voor de 5km. kon ik elke keer (heel vreemd!) maar tot training 12 downloaden. Telkens weer. Je zou bijna denken dat het aan mij lag.
Evy keerde 10x terug op mijn telefoon. Er zaten soms wat maanden tussen. Elke keer begon ik weer met goede hoop dat ik deze keer wel training 12 kon “downloaden”.
Ik heb mezelf wijs gemaakt dat mijn lichaam niet geschikt was om te kunnen hardlopen. Oké, er waren ook veel en vooral rotte blessures, maar dat terzijde. Ik greep borrels, etentjes, zieke katten en zonnig weer aan om trainingen over te slaan.
En toch was daar elke keer weer die drang om opnieuw te beginnen. Een onderbuik gevoel wat zei dat ik hardlopen echt leuk zou gaan vinden.

Gewoon doorzetten Ger, dan komt die runnershigh echt.

Uhuh, right.

Maar die runnershigh kwam. Veel te laat naar mijn mening, maar ik heb het gevoeld, 3 weken geleden: tijdens de kwart-marathon (klinkt beter dan 10,55km.) van Rotterdam. Ik liep voor het eerst zonder te stoppen verder dan 1,2 (!) km. Ik liep voor het eerst boven én constant rond de 10 km per uur.
Bij de start werd er geroepen ‘geniet van Rotterdam en geniet van het lopen!’
“Wat nou genieten, eikel?!” zei ik hardop.
Maar hij kreeg gelijk. Ik liep voor het eerst met plezier.

Dus die drang die al 7 jaar z’n werk doet, is erger geworden. Ik wil meer en ik wil beter worden. Ik wil het. Omdat ik op werkgebied misschien iets doe met motivatie, psychologie en sporten, ga ik het nu anders aanpakken. Valkuilen in kaart brengen en omzeilen is het plan. Dus daarom zijn de volgende doelen gesteld:

    • Ik loop in de maand mei 3 wedstrijden. Update: ik sta ingeschreven.
    • Ik start aanstaande maandag (maar wie weet zijn de katten echt ziek) bij een atletiekvereniging. Update: vorige week maandag waren de katten “ziek”.
    • Ik verbeter voor augustus mijn tijd op de 10,55 km met 15 minuten.
    • In december sluit ik het jaar af met de Bruggenloop.

Maar boven alles: ik wil nog een keer genieten van hardlopen. Zonder te vloeken. Ik denk (weet) dat het kan.

 

BloggerGeranne

Promovendus in het Erasmus MC en cognitief gedragstherapeut in haar eigen praktijk. Is fervent reiziger en trok onlangs nog door Iran en India. Heeft sinds de Rotterdam Marathon ontdekt hoe tof hardlopen kan zijn. Ploegt daarnaast met onregelmatige regelmaat door de modder tijdens obstacle runs. Drinkt wijn, bier en liters thee, schijnt vega te zijn, maar eet wel vis.

Nog geen reacties...

Laat een berichtje achter