Gent in 24 uur

Gent in 24 uur

Goed, je hebt 24 uur. Van zaterdag- tot zondagmiddag met een beperkt budget. Maar je smacht naar een trip met internationale allure, een bestemming die je ondanks de niet al te lange reistijd het gevoel geeft écht in het buitenland te zijn. En, je hebt trek in bier. Goed bier. Speciaal bier. Waar ga je dan naartoe?

Dan ga je naar Gent! Vanuit Rotterdam ben je met 1x overstappen in 2,5 uur op Station Dampoort (retourtje met NS International ongeveer 44 euro). And so we did. We boekten een Airbnb, gooiden een schone onderbroek en tandenborstel in de backpack en stapten de trein in. De weersverwachtingen hingen tussen een totale apocalyps en een waterig zonnetje. Bij aankomst was die laatste een feit, dus togen wij naar een terras aan de voet van de Sint-Baafskathedraal voor een eerste pintje.

Terwijl het waterige zonnetje langzaam plaatsmaakt voor donkere wolken, laaf ik mij aan een Augustijn, een kloosterbier. Van oorsprong gebrouwen door de Augustijnenpaters van het Sint-Stefanus klooster in Gent (sinds 1296). Een straf biertje en gezien het weer zeer toepasselijk; herfstig en zwaar, donker en vullend. Na twee bieren, vers brood en kaaskroketten is de temperatuur op het terras gevoelsmatig gedaald tot het vriespunt en besluiten we verder te lopen. Net voorbij de kathedraal spotten we een hipper-de-hipster koffiebarretje met de toepasselijke naam Barista. Er is een raambar, binnen, vol in de zon: opwarmen geblazen! Met warme witte cholocademelk en cappuchino.

We krijgen de tip om naar de Trollekelder te gaan en daar een Boerinneken te proberen. Ter plekke nemen we plaats aan een wankele houten tafel en laat ik me een blond Boerinneken voorzetten en waagt Geranne zich aan een Gulden Draak van het vat (de Brewmasters Edition). Meer specifiek: gerijpt in whiskyvaten. En dat is te proeven! De whisky is stevig aanwezig en het alcoholpercentage liegt er ook niet om met 10,5%.
Mijn boerinnetje is een op de fles hergist zoetfruitig blondbier en een stuk minder zwaar dan de Draak. En je hebt een bierweekend of je hebt het niet, dus na mijn Boerinneken laat ik mij door de ober van dienst een waardige opvolger aanraden. Of het komt door mijn bebaarde gezicht of het Hollanderschap weet ik niet, maar hij raadde mij een L’Arogante aan.

“Een hoppig bier meneer.”

En hoppig is het zeker! Na deze fijnproeverij besluiten we op jacht te gaan naar voedsel. Het is inmiddels bijna 21:00 uur en onze magen rammelen. We slenteren bijna een uur door het centrum, genieten van de prachtige gebouwen zoals het Gravensteen, de middeleeuwse burcht en de oude panden aan de Leie.
We komen uit bij restoBAR Charlie alwaar je ‘hapjes aan de toog’ krijgt geserveerd. Geranne besluit voor de risotto met rode biet en geitenkaas te gaan en ik doe me tegoed aan een enorme burger. Met bier uiteraard, een Gentse Tripel ditmaal.

(tekst gaat verder na de foto’s)

Trappistenbier
Na een stormachtige nacht – want regen, hagel en wind – trotseren we de regen- en hagelbuien en gaan op zoek naar een ontbijt. Eieren, spek en sterke espresso doen me mijn natte voeten snel vergeten. Viavia kregen we de tip om naar ‘Praatcafé De Dulle Griet’ te gaan. Na het ontbijt verorberd te hebben, gaan we dan ook op zoek naar dit café met meer dan 300 bieren.
Maar… onderweg strandden we geheel onverwachts in een kroeg. Waar we Vlaamse friet eten en vast een voorproefje op De Dulle Griet nemen. Een voorproefje in de vorm van een stevig Delirium!

Rond een uur of drie komen we aan bij De Dulle Griet. Een prachtige oude herberg waar de muren vol hangen met emaille bierborden en de plafonds voorzien zijn van tientallen pullen. Wij nemen achterin plaats en hebben zo een hele ruimte voor ons zelf.
De liefhebber weet dat er maar 11 Trappistenbieren ter wereld zijn. Abusievelijk wordt bij een abdijbier vaak gedacht dat het een Trappist is, maar er gelden strengel regels en voorwaarden om het ‘Authentic Trappist Product’ te mogen voeren. Inmiddels heb ik er 8 van de 11 mogen proeven… tot nu! Terwijl Geranne een pilsener neemt, sluit ik dit bierweekend af met een Spencer. De enige Amerikaanse Trappist! Yeah, kost wat (9 euro voor een flesje), maar dan heb je ook wat. De Spencer heeft wat amber-achtigs, wat de Zundert Trappist ook heeft, en de mild bittere nasmaak lijkt in de verte op een IPA.

Geweldige afsluiter van 24 uur (bierdrinken) in Gent en een mooi vinkje op mijn Trappistenlijst. Nu alleen de Tre Fontane en de Engelszeil nog!

BloggerTjeerd

Schrijver in de breedste zin van het woord. Schreef een prijswinnend thrillerdebuut en wisselt het schrijven aan zijn derde boek af met reizen naar Panama, Noorwegen en many more. Kwalificeerde zich in Parijs voor de Wereldkampioenschappen OCR in de Verenigde Staten. Als hij niet sport, drinkt hij Trappistenbier en denkt hij goed te kunnen dansen.

Nog geen reacties...

Laat een berichtje achter