Caro diario, doewee

Caro diario, doewee

Die avond lag ik alleen in bed, zonder Ilse; er was een kamer vrijgekomen. Huilend afscheid nemen van elkaar, dat begrijpt u. De warmte, het gesnurk en geruft, de geuren, alles zomaar ineens weggerukt. Opeens stond ik er alleen voor, ik kon mijn wereldbeeld enkel nog projecteren op mezelf. De eenzaamheid regeerde. Er waren momenten die nacht dat ik wakker schrok, om Ilse riep, maar er kwam geen reactie…

Bij het krieken van de dag toog ik naar de badkamer en nam een heet bad. De verzengende hitte deed de tranen op mijn gezicht opgaan in de immense stoomdampen die door de badkamer waarden. Mijn blik vertroebeld, mijn huid gerimpeld.

Gebroken verscheen ik aan het ontbijt. Gelukkig ben ik flexibel en kan ik moodswingen zoals Elvis kon jojo-en met zijn gewicht en Gordon kan breken van liefdesverdriet om vervolgens de 347e liefde van zijn leven te vinden.
Aan het ontbijt waren daar ook Joost en Eline. Joost, begenadigd (reis)journalist zonder website. Eline, doet epic dingen met PR en koffie. Gessellug! Dolletjes!

Omdat het hier in de Dolomieten bijkans zomer is, kun je nog prima de bergen intrekken om te wandelen. And so we did. We togen richting de Seiser Alm, de grootste weide van Europa. Normaliter kun je hier in deze tijd van het jaar niet komen, want sneeuw. En verder zeg ik er niets over, want de foto’s van Ilse spreken voor zich.

PistePret
Donderdag gingen we dan ein-de-lijk de pistes op, want er kan prima geskied worden. De sneeuwkanonnen doen hun werk naar behoren en op de Seceda kun je je prima vermaken. Met de verbindingen tussen de gebieden van de Dolomiti Superski kun je ook nu alle kanten op. Zelfs de Sellaronda is in zijn geheel (!) open.
Komend weekend is de Superski op de befaamde en beruchte Super G Saslong piste. U begrijpt, die hebben wij met twee vingers in de neus genomen. Maar echt. Alleen iets langzamer dan de pro’s.

Zo rond het middaguur om 11 uur ’s ochtends haakte ik weer aan bij Ilse, want die skietniet. Ze dronk prosecco met Michelle in de Daniel Hütte. Enfin, werktechnisch deden we toen een kleine proeverij van Tiroler spek, prosecco combinaties, schnapps en pasta. Zo rond het middaguur tegen het begin van de avond eindigden we weer in de sauna om ons klaar te maken voor de bonte avond.

Want ik ben de enige die overblijft mensen. Was Ilse hier voor vier dagen an die arbeit, Joost en Eline waren dat er slechts twee. En ik? Een maand. HOE LANG ZEG JE ONS NU TJEERD? Een maand.

Maar waarom zit je daar dan een f*kking maand Tjeerd?
Is het een persreis? (spoiler: nee)
Ben je op vakantie? (spoiler: nee)
Huh, wat, hoe dan, zeg het ons Tjeerd, hoe zit dat?

Dat, lieve mensen, is voor de volgende keer!

BloggerTjeerd

Schrijver in de breedste zin van het woord. Schreef een prijswinnend thrillerdebuut en wisselt het schrijven aan zijn derde boek af met reizen naar Panama, Noorwegen en many more. Kwalificeerde zich in Parijs voor de Wereldkampioenschappen OCR in de Verenigde Staten. Als hij niet sport, drinkt hij Trappistenbier en denkt hij goed te kunnen dansen.