The Jolly Nomad

Adventure travel / Outdoor sports / Running

Menu Sluit

Rieken als een happy hobo

Terwijl ik sta te wateren in een van de urinoirs aan het strand bij Morro Bay, komt er een jongen naast me staan. Ik voel dat hij me aankijkt en ik kijk voorzichtig terug. Weinig zin hebbend in George Michael taferelen werp ik hem een minzame glimlach toe, onderwijl de jongeheer uitdruppend.

Lees verder

Roadtrippin’ de Joe Es of Ee

Weeë geuren vullen de krappe ruimte, huidschilfers dwarrelen als verse sneeuw op het matras en bij het over de tanden glijden met de tong, lijkt het alsof er onlangs een nieuwe plakbeugel is geïnstalleerd. Na het ontvallen der excrementen in de metersdiepe put, is er niets om de bacteriën te elimineren en kleding moet van de huid losgescheurd worden. Als wilde dieren meanderen we door de wildernis, road trippin’ langs de westkust van Amerika, het binnenland intrekkend, riekend als hobo’s, glunderend als kleine kinderen die jarig zijn en levend als nomaden. Lang leve het land of the brave, home of the free! Lang leve onze roadtrip!

Lees verder

Hotel Engel, een familiekroniek

Ze bestaan nog. Elegante hotels uit begin vorige eeuw die generaties lang in familiebezit zijn gebleven. Hotels uit de tijd dat reizen alleen voor de rijke bovenlaag was weggelegd. Ilse en ik bezochten een van deze karaktervolle belle époque hotels in het Zuid- Tiroler Ortisei: Hotel Engel.

Lees verder

Boarding la Haute Maurienne

Besjour mesjeudam. C’est is weer zover. Een tripje. Richting de bergen. Nu kan ik daar natuurlijk op de sociaal media’s lyrisch alsook enthousiast over doen, maar eigenlijk is het een drama. Het verlaten van de safe space, mijn mancave in Rotterdam zonder buren en inkijk. De plek waar ik nakend door huis kan rennen, met een feesthoedje op en een banaan in mijn hand, zonder dat iemand mij ziet of hoort.

Lees verder

Schnapping Schladming

“Tot hoe laat is de bar open?”
“Tot hoe laat jullie willen.”
“Tot we niet meer kunnen.”

Lees verder